به انتظار طلوع

تا چشم کار می کند

                         شن است و ماسه و خار و خاشاک

دیگر ...

                       نای راه رفتن هم نیست

قطره ای آب می خواستم

                            تا دنیا را سبزتر ببینم

                                                    افسوس

سایه ای می خواستم

                          تا از دست سراب در امان باشم

با چه گلویم را تازه کنم

                          لب خشکیده ام را بخیسانم

                                                           خستگی در کنم

کاش قبل از غروبم

                    یکبار طلوعت را شاهد باشم

تیرماه ٨۴

/ 7 نظر / 10 بازدید
رضا

سلااااااام دوست من خیلی قشنگ بود ساده روان و ملموس بود مرســـــــــــــــــــــــــی ... میشه اسم سرایندهاشونم بنویسی [گل]

etee

اینجا مدتهاست که خشکیده و سایه ای ندارد...

منصور

شعر زیبایی بود در کل وبلاگتون زیباست [چشمک] مرسی که لینکم کردین .. منم لینکتون کردم و ایشالا هر وقت فرصت کردم سر میزنم و نظر میدم [چشمک] موفق باشید [لبخند]

شکوفه

چقدر غمگین .......................[ناراحت]

شکوفه

یه غمه خاصی تو نوشته هاته اون غم چیه ؟ چه رنگیه؟ [سوال] [گل]

شکلات تلخ

لینکیدمت عزیزم