چند ماهیست از به اوج رسیدن گذشته و رو به سرا زیری در حرکتیم ، خیلی دوست داشتم که زود تر ازینها شروع به نوشتن کنم ولی ... به قول قدیمیا  ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه ست.

اگه زندگی و عمر آدم دو قسمت بشه ما قسمت اولشو گذروندیم البته به لطف خدا.

حرف برای گفتن زیاده و گوشی که بشنوه خیلی کم.

می نویسیم تا بخوونیم و زندگی را رو تابلویی رسم کنیم شاید روزی در بازاری به بالاترین قیمت به فروش برسه.

 

به رو یا های من ، به روستای دور دست دل من ، به دست نوشته های پلک ، به زندگی من خوش آمدید