تا چشم کار می کند

                         شن است و ماسه و خار و خاشاک

دیگر ...

                       نای راه رفتن هم نیست

قطره ای آب می خواستم

                            تا دنیا را سبزتر ببینم

                                                    افسوس

سایه ای می خواستم

                          تا از دست سراب در امان باشم

با چه گلویم را تازه کنم

                          لب خشکیده ام را بخیسانم

                                                           خستگی در کنم

کاش قبل از غروبم

                    یکبار طلوعت را شاهد باشم

تیرماه ٨۴